پرسش:سلام...
من زنی 29 ساله هستم و همسرم 36 سال دارد.10 سال است که ازدواج کرده ام.همسرم دیپلم دارد و من بعد از ازدواج با تشویق همسرم به دانشگاه رفتم.بعد از کلی زحمت کشیدن بالاخره به آرزوم رسیدم و در رشته خودم که دکوراسیون هست مشغول هستم.تا به امروز هیچ مشکلی با همسرم نداشتم ولی حالا که دفترم را به ثبت رساندم و کارم بسیار زیاد شده همسرم اصرار به بچه دار شدن دارد ولی بچه دار شدن من در این مقطع مصادف با از دست رفتن همه زحمت هایم خواهد بود.آیا می توانم پرستار شبانه روزی برای فرزندم بگیرم.
پاسخ:با سلام...
دوست عزیزم کاملا احساست را درک می کنم.در دنیای امروز بسیاری از زنان کاملا در فعالیت های اجتماعی و اقتصادی درگیر شده اند و به طبع انتظار پیشرفت و موفقیت همانند مردان را دارند.خوشبختانه بسیارند مردانی که امروز با دیدی کاملا متفاوت با پدرانشان به این روند نگاه می کنند و همراه با زنان در امور خانه مشارکت می کنند.در کنار مردانی که هنوز دیدگاه سنتی خود را دارند کم نمی بینیم بزرگ مردانی را که در کمال بزرگی گاهی حتی در کنار می نشینند و پر پرواز همسرانشان می شوند .
اما مشکل از آنجا شروع می شود که نوبت به امری می رسد که هیچکس بهتر از یک مادر از پسش بر نمی آید و آن بزرگ کردن یک کودک است.کودکی که وجود دارد و انسانی است که تمام آینده اش در گرو تربیت امروز اوست.
اگر همسر شما که اتفاقا از همان دسته مردانی است که با دیدی باز و با کمال میل خواهان پیشرفت شما بوده فرزندی نمی خواست این انتخاب شما بود اگر فرزندی نمی خواستید ولی باتوجه به خواسته معقول او شاید امروز بهترین فرصتی است که به او نشان دهید
قلب و روح بزرگش را می فهمید و یادتان نرفته است که چه کسی زمینه پیشرفت امروزتان را فراهم کرده است.
اما در مورد پرستار باید خاطر نشان کنم که هر کودکی در 2 سال اول احتیاج به مراقبت تمام وقت مادر دارد.به این امر به دید اتلاف وقتتان نگاه نکنید چراکه هر زمانی که در 2 سال اول برای کودکتان کم بگذارید ده ها و حتی صد ها برابر آن را در آینده به خاطر مشکلاتی که از این زمان ناشی می شود باید وقت بگذارید.در نتیجه عمده فعالیتهای شما بهتر است بعد از این 2 سال باشد.
در نهایت دوست عزیزم اگر با تمام وجود به این باور برسید که کودکی می خواهید که لبخند را به لب همراه زندگی شما می آورد و
می تواند آینده ای بسیار نیکو در انتظارش باشد گاهی این احساس را با هیچ موفقیتی عوض نمی کنید.
با آرزوی بهترین ها برای خانواده کوچک و دوست داشتنی شما...
مشاور روانشناس:الناز گیوه چی
من زنی 29 ساله هستم و همسرم 36 سال دارد.10 سال است که ازدواج کرده ام.همسرم دیپلم دارد و من بعد از ازدواج با تشویق همسرم به دانشگاه رفتم.بعد از کلی زحمت کشیدن بالاخره به آرزوم رسیدم و در رشته خودم که دکوراسیون هست مشغول هستم.تا به امروز هیچ مشکلی با همسرم نداشتم ولی حالا که دفترم را به ثبت رساندم و کارم بسیار زیاد شده همسرم اصرار به بچه دار شدن دارد ولی بچه دار شدن من در این مقطع مصادف با از دست رفتن همه زحمت هایم خواهد بود.آیا می توانم پرستار شبانه روزی برای فرزندم بگیرم.
پاسخ:با سلام...
دوست عزیزم کاملا احساست را درک می کنم.در دنیای امروز بسیاری از زنان کاملا در فعالیت های اجتماعی و اقتصادی درگیر شده اند و به طبع انتظار پیشرفت و موفقیت همانند مردان را دارند.خوشبختانه بسیارند مردانی که امروز با دیدی کاملا متفاوت با پدرانشان به این روند نگاه می کنند و همراه با زنان در امور خانه مشارکت می کنند.در کنار مردانی که هنوز دیدگاه سنتی خود را دارند کم نمی بینیم بزرگ مردانی را که در کمال بزرگی گاهی حتی در کنار می نشینند و پر پرواز همسرانشان می شوند .
اما مشکل از آنجا شروع می شود که نوبت به امری می رسد که هیچکس بهتر از یک مادر از پسش بر نمی آید و آن بزرگ کردن یک کودک است.کودکی که وجود دارد و انسانی است که تمام آینده اش در گرو تربیت امروز اوست.
اگر همسر شما که اتفاقا از همان دسته مردانی است که با دیدی باز و با کمال میل خواهان پیشرفت شما بوده فرزندی نمی خواست این انتخاب شما بود اگر فرزندی نمی خواستید ولی باتوجه به خواسته معقول او شاید امروز بهترین فرصتی است که به او نشان دهید
قلب و روح بزرگش را می فهمید و یادتان نرفته است که چه کسی زمینه پیشرفت امروزتان را فراهم کرده است.
اما در مورد پرستار باید خاطر نشان کنم که هر کودکی در 2 سال اول احتیاج به مراقبت تمام وقت مادر دارد.به این امر به دید اتلاف وقتتان نگاه نکنید چراکه هر زمانی که در 2 سال اول برای کودکتان کم بگذارید ده ها و حتی صد ها برابر آن را در آینده به خاطر مشکلاتی که از این زمان ناشی می شود باید وقت بگذارید.در نتیجه عمده فعالیتهای شما بهتر است بعد از این 2 سال باشد.
در نهایت دوست عزیزم اگر با تمام وجود به این باور برسید که کودکی می خواهید که لبخند را به لب همراه زندگی شما می آورد و
می تواند آینده ای بسیار نیکو در انتظارش باشد گاهی این احساس را با هیچ موفقیتی عوض نمی کنید.
با آرزوی بهترین ها برای خانواده کوچک و دوست داشتنی شما...
مشاور روانشناس:الناز گیوه چی
کد مشاوره:3170

هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر