۱۳۸۹ اردیبهشت ۱۸, شنبه

كمال‌‌گرايي


سؤال :سلام.پسري 29ساله هستم كه از لحاظ ظاهري،شرايط كاري و موفقيتهاي فردي درحد خوبي نسبت به همسالانم قرار دارم.اما هيچوقت از خود وشرايطم راضي نيستم وآرامش ندارم.دوست دارم هميشه بهترين باشم وگرنه احساس شكست و سرخوردگي مي‌كنم و از خود ناراضي مي‌باشم.لطفا مرا راهنمايي كنيد كه براي حل اين نارضايتي چه كاري انجام دهم.


پاسخ: سلام.دوست عزيز با توجه به اطلاعاتي كه شما در مورد خود بيان كرديد،فكر مي‌كنم شما آدم كمال‌گرايي هستيد و اين كمال‌گرايي از حالت مثبت و سازنده خود خارج شده و باعث ناآراميتان شده است.در ابتدا با خودتان آشتي كنيد و سعي كنيد خودتان را هر طور كه هستيد بدون قيدوشرط دوست داشته باشيد.خود واقعي خود(هر آدمي كه هستيد)را بپذيريد و براي بهتر شدن آن و رسيدن به خود ايده‌آلتان(هر آدمي كه دوست داريد باشيد) تلاش كنيد.ولي يادتان باشد كه هميشه فاصله اين دو را حفظ كنيد.منظورم اين است كه اينقدر محو خود ايده آل و كمال‌گراييتان نشويد كه از خود واقعيتان غافل بمانيد.به دنيا و اطرافتان به صورت متعادل و نسبي نگاه كنيد و بدانيد كه ممكن است خودتان به عنوان يك انسان دچار اشتباه شويد و اين در برخي مواقع در كنترل شما نيست،پس نمي‌توانيد يك انسان هميشه بي‌اشتباه باشيد،بلكه شما هم مثل همه گاهي اشتباه مي‌كنيد و شايد شكستهايي بخوريد.پس تمرين كنيد كه اگر هميشه نمره 20 نگرفتيد نمره 15 هم مي‌تواند خوب باشد وبه شما احساس رضايت بدهد.مهم اين است كه شما بايد و نبايدهايي را كه براي خود وضع كرده‌ايد متعادلتر كنيد و بر اساس آن به زندگي و خودتان نگاه كنيد نه بر اساس توقعات غيرواقع‌بينانه و نشدني.


شاد و آرام باشيد

مشاور روانشناسي:مريم ناهيدي

كد مشاوره:2520

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر